verhalen

“Ik was gehersenspoeld en kwam in de prostitutie terecht”


Joëlle werkte in de prostitutie. Niet omdat dit haar droombaan was, maar omdat haar ‘vriend’ dat wilde: “Nadat ik stopte met het werk in de prostitutie, kwam ik erachter hoe erg ik mezelf kwijt was geraakt. Ik moest opnieuw leren om keuzes te maken en dat ik ook ‘nee’ mag zeggen.”


In de rest van het interview heeft Joëlle het over haar pooier: “Ik zat nog op school en ik had een bijbaantje in Amsterdam in een coffeeshop. Daar kwam ik mijn pooier tegen. Hij was lief en gaf mij cadeautjes. Al snel werd ik verliefd op hem.”

Gehersenspoeld

Hoe Joëlle uiteindelijk in de prostitutie terecht is gekomen, vindt ze nog steeds moeilijk om uit te leggen: “Vanaf het begin heeft mijn pooier mij letterlijk gehersenspoeld! Ik weet nog dat we samen gingen voetballen en dat hij struikelde. Ik moest heel hard lachen waarop hij kwaad zei: ‘Ik wil je niet meer!’ Ik raakte in paniek en zei: ‘Nee ik kan niet zonder jou.’ Ik klampte me echt aan hem vast.

Joëlle is nog maar 17 jaar oud als ze in de seksindustrie aan het werk wordt gezet. Het valt op hoe rustig ze haar verhaal vertelt. Bijna zonder emotie. Op de vraag of ze het werk heftig vond, heeft ze geen pasklaar antwoord: “Eerst wil je daar helemaal niet werken. Maar mijn pooier praatte zo op mij in dat ik er toch anders over ging denken. Hij vertelde bijvoorbeeld dat ik dan genoeg geld zou verdienen om alles te kopen wat ik wilde. Ik was helemaal niet bezig met mooie kleding enzo, maar hij heeft ervoor gezorgd dat ik het wel belangrijk ging vinden. Op een gegeven moment gaat de knop om. Je voelt letterlijk niks meer. Dat is een strategie om te kunnen overleven in de prostitutie.”

Joëlle ziet veel dwang tijdens haar werk. Vriendinnen worden in elkaar geslagen door hun pooier, vrouwen vanuit Oost-Europa worden verhandeld en grote geldbedragen verdwijnen in de zakken van pooiers. Joëlle: “Ik had zelf nooit het idee dat ik ook voor een pooier werkte. Voor mijn gevoel had ik meer vrijheid in vergelijking met andere vrouwen. Als ik eerder wilde stoppen met werken, mocht ik weggaan. Maar ik belde hem wel altijd voordat ik naar huis ging, om toestemming te vragen.”

Op eigen benen

Na jaren in de prostitutie komt er een kantelpunt in het leven van Joëlle. Eindelijk gelooft ze wat haar vriendinnen uit de straat haar vertellen. Dat haar ‘vriend’ nog heel veel andere vrouwen heeft. “Toen ben ik bij hem weggegaan, maar ik bleef wél in de prostitutie werken. Mensen om mij heen begrijpen dat niet. Maar wat moest  ik doen? Ik had geen vrienden meer - daar had mijn pooier voor gezorgd - ik had een gat op mijn C.V. en bovendien was ik helemaal de weg kwijt.”

Uiteindelijk komt Joëlle – via een vriendin die ook is uitgestapt – bij Stichting De Haven. Hier wordt ze geholpen, leert ze om voor zichzelf op te komen en solliciteert ze bij een bedrijf in Den Haag: “Ik weet nog dat ik pas was begonnen met mijn nieuwe baan. Ik verdiende daar € 1200,- per maand terwijl ik dat in de prostitutie per dag verdiende. Maar ik heb me nog nooit zo rijk gevoeld! Dit was geld dat ik op een goede manier had verdiend!”

Wil jij vrouwen zoals Joëlle steunen in hun keuze om uit de prostitutie te stappen? Lees meer!