actueel

“Mannen wilden mij gebruiken voor 25 Euro”


Emma* (36) werkt sinds 2004 in de prostitutie. Financieel is het vaak zwaar: “Ik betaalde de huur van mijn raam met het geld dat ik verdiende met schoonmaakwerk in het hotel.” In 2017 is Emma uit de prostitutie gestapt en werkt ze keihard aan een goede toekomst voor haarzelf en voor haar zoon.

 


Emma is geboren in de Dominicaanse Republiek. Ze komt in 2004 in Den Haag in de prostitutie terecht. Ze schuift haar zwarte haar naar achteren als ze begint met haar verhaal: “Ik heb niet alleen in Nederland gewerkt, maar ook in Duitsland en Zwitserland. Een vriendin vertelde dat je in die landen veel kunt verdienen. Al die jaren heb ik wel hetzelfde werk gedaan.”

Inmiddels is Emma uit de prostitutie gestapt, maar ze kijkt somber als ze vertelt over de laatste tijd achter de ramen: “In de periode voordat ik stopte, ging het heel slecht met mij. Er was weinig werk en dus had ik weinig inkomsten. Mannen wilden mij gebruiken voor 25 euro, dat was onder de prijs! Je doet dit werk om geld te verdienen. Als er vervolgens weinig binnenkomt, is het ontzettend zwaar.”

De schulden stapelen zich op: “Op een gegeven moment kon ik mijn ziektekostenverzekering niet meer betalen, waardoor de schuld nog hoger werd. Het enige wat ik dacht was: Ik moet naar de Doubletstraat om geld te verdienen. Om het hoofd boven water te houden, nam ik een tweede baan! Overdag maakte ik schoon in een hotel, aan het eind van de dag werkte ik in de Doubletstraat. Mijn schulden in de straat betaalde ik met het geld wat ik verdiende in het hotel. Zoals alle Latijns-Amerikaanse vrouwen zorgde ook ik voor mijn familie. Maar dat werd onmogelijk. Alleen mijn moeder wist van mijn werk, mijn broers en zussen niet. Op een gegeven moment stuurde mijn moeder geld om mij te helpen”, vertelt Emma huilend.

Uitstappen

Dan komt Emma op een keerpunt in haar leven. “Toen ik zag dat ik ook ander werk kon doen, wilde ik het werk in de straten loslaten. God speelde een grote rol bij het uitstappen. Hij gaf mij kracht en hielp mij. Maar ook Stichting de Haven heeft mij geholpen in dit proces,” vertelt Emma zichtbaar emotioneel. Ze praat verder terwijl de tranen naar beneden druppen: “De Haven betekent ontzettend veel voor mij. Zij helpen mij met het regelen van praktische zaken zoals uitschrijving bij de Kamer van Koophandel. Daarnaast zijn ze er ook voor mij als persoon. Ik heb een ander leven gekregen. Ik kan weer rustig slapen.”

Emma lacht: “Vanaf nu wil ik mij richten op de toekomst. Ik ben blij met mijn baan in het hotel, maar het is niet wat ik wil. Allereerst moet ik Nederlands leren. Pas als ik de taal goed spreek, kan ik verder. Ik wil graag een opleiding volgen en dan op zoek naar een mooie baan zodat ik samen met mijn zoon kan bouwen aan een goede toekomst.”

*Vanwege privacy is deze naam gefingeerd